VRIJSPRAAK JOMANDA: DE BIJZONDERE ZORGPLICHT VAN ……. DEEL 5

VRIJSPRAAK JOMANDA: DE BIJZONDERE ZORGPLICHT VAN ……. DEEL 5
CHIRURG RUTGERS WEIGERDE MILLECAM EEN OPERATIE

Vandaag deel 5 in de serie op zoek naar de feiten achter het verhaal van Sylvia Millecam.

IN CONTEXT: HET WARE MILLECAM-VERHAAL II ?
Door Frank Eeken, 15 september 2009

LYNNE MCTAGGERT: “GEEN CHEMOTHERAPIE”
Gedurende de informatie-zoektocht zou de visagiste van Sylvia Millecam, Karin Melissant, Sylvia Millecam hebben gewezen op een wetenschappelijk onderbouwd boek ‘Wat artsen je niet vertellen’ geschreven door Amerikaanse journalist Lynne McTaggert: een ‘autoriteit’ en voorvechtster van meer openheid over risico’s bij regulier ingrijpen. McTaggert’s ‘uitgedragen boodschap’ ? “Als antibiotica en steroiden de Shermantanks van de medisch chemische oorlogvoering zijn, is chemotherapie tegen kanker haar kernkop”, aldus McTaggert en het zou niet uitgesloten zijn dat chemo zelf een verwekker zou zijn van kanker. Het boek zou Sylvia Millecam bevestigen en sterken in haar (reeds bestaande) geloofsovertuiging. Sylvia Millecam las het boek in één keer uit en ze bedankte Karin Melissant voor de doorverwijzende-tip: “Dit had op geen beter moment kunnen komen”, zou Sylvia Millecam hebben gezegd, aldus het 2009-boek van Alje Kamphuis.

Nationaal onvermeld en ongemoeid gelaten is wát de ‘inhoudelijke’ (evt. sturende/beinvloedende) rol in het ziekteproces van Sylvia Millecam geweest zou kunnen zijn van Lynne McTaggert of haar boek. De IGZ beweert in het IGZ-rapport dat het inspectieonderzoek uitgevoerd zou zijn door o.a. literatuurstudie. Menso Westerouen van Meeteren beweert álle behandelaars en getuigen gehoord te hebben en dat álles wat hij over de zaak-Millecam weet in het IGZ-rapport zou staan. Het Openbaar Ministerie legde Jomanda o.a. ten laste en concludeerde dat Jomanda chemotherapie zou hebben afgeraden bij Sylvia Millecam: “Voorts wees Jomanda chemo af door te erkennen dat zij deel uitmaakte van de groep personen om Sylvia Millecam heen die niet voor chemo waren”. Zouden de Officieren van Justitie op voet van gelijke behandeling en inhoudelijke argumenten, naast Jomanda, ook niet Lynne McTaggert moeten vervolgen aangezien MacTaggert veel meer kennis zal hebben van de medische-wetenschap en het -jargon ? Met in het achterhoofd dat het boek van Lynne McTaggert (in tegenstelling tot Jomanda) gedurende een ‘langere tijdsduur’ aanwezig geweest zou kunnen zijn in het huis van Sylvia Millecam en dat het boek en de mening van ‘autoriteit’ McTaggert een veel meer ‘indringend’ effect gehad zou kunnen hebben op de psyche en de keuzen van Sylvia Millecam, dan ‘vriendin’ Jomanda ?

SYLVIA WEIGERDE CHEMOTHERAPIE
In 1995 geloofde VTDK-lid prof. Piet ‘wat niet rationeel is, moet flauwekul zijn’ Borst, toen directeur Nederlands Kanker Instituut (NKI) en hoogleraar klinische biochemie aan de VU-Amsterdam, in het Tv-programma ‘De Toekomst’ (30-03-1995, IKON) o.a. dat door “een beter inzicht in de oorzaken” van kanker een groter percentage patiënten genezen zou worden. In Mei 2000, tussen de reguliere-first- (11 mei 2000 ) en de reguliere-second-opinion (8 juni 2000 ), belde Sylvia Millecam vriendin Jomanda op met de vraag of zij “iets zou kunnen”. In Amsterdam bezocht Jomanda Sylvia Millecam, die toen al —in lijn met haar reeds bestaande geloofsovertuiging zoals bevestigd door Nol Willemsen— chemotherapie (‘chemische troep’) de rug zou hebben toegekeerd: “Sylvia zei dat de géén chemotherapie wilde. Dat had ze al besloten. Ik heb haar toen gezegd dat als ik zoiets zou krijgen, ik ook geen chemokuren zou ondergaan”, aldus Jomanda in het Kamphuis 2009-boek.

CHEMOTHERAPIE: RATIONEEL CAUSAAL VERBAND ?
De Officieren van Justitie maken in hun aanklacht gebruik van NOVA 1/9 waarin op de vraag: “Heeft u haar gestimuleerd om ‘nee’ te zeggen tegen die chemotherapie?”, Jomanda antwoordde: “Ik denk het niet. Ik denk dat je dat samen doet. Ik denk zeker dat er een soort vriendenkring is ontstaan die haar stimuleerde in haar denkwijze”. Het OM maakt in hun Jomanda-belastende boodschap ook gebruik van het 2009-boek van Kamphuis, waarin Jomanda zegt dat ze tegen Sylvia Millecam (als vriendin) heeft gezegd dat zijzelf nooit chemo zou ondergaan en dat ook vaak genoeg in de krant gezet is dat chemo niet helpt. De Officieren van Justitie concluderen dat —gezien de (overwegende) invloed (causaal verband) die Jomanda zou hebben op Sylvia Millecam— Jomanda dus in wezen wel chemotherapie zou hebben afgeraden waarbij onder genoemde omstandigheden er sprake zou zijn van ‘voorwaardelijk opzet’ op de benadeling van de gezondheid van individu Sylvia Millecam: zwaar lichamelijk letsel (doorgroei kanker, verergering ziektebeeld, afname genezingskans/levensverwachting, toename pijnklachten) waardoor Sylvia Millecam mede zou zijn overleden. Dood door schuld, wat Jomanda “redelijkerwijs toe te rekenen” is, aldus het OM. Zouden de Officieren van Justitie op voet van gelijke behandeling en inhoudelijke argumenten, naast Jomanda, ook niet die hele ‘soort vriendenkring’ dienen te vervolgen ? Er zijn kerkelijke en Godsdienstige personen en leiders die publiekelijk ‘nee’ zeggen tegen b.v. vaccinatie, tegen homosexualiteit en tegen condoom gebruik (AIDS), en die medegelovigen stimuleren om zich te onthouden van deze ‘zonden’ omdat het in geschriften zou staan. Gezien de overwegende invloed (causaal verband)…….. Er zijn ook vooraanstaande regulieren die publiekelijk ‘ja’ zeggen tegen pijnstillers en die medegelovigen stimuleren om die pijnstillers in te nemen, terwijl achteraf blijkt dat die pijnstillers (b.v. Vioxx) dood en verderf hebben gezaaid onder duizenden patienten. Gezien de overwegende invloed (causaal verband)…….. En met in het achterhoofd die overwegende invloed (causaal verband)…., zijn er ook vooraanstaande regulieren en experts op het gebied van borstkanker die publiekelijk ‘ja’ zeggen tegen b.v. chemotherapie en die medegelovigen stimuleren om chemotherapie te ondergaan, terwijl deze regulieren (als vrienden onder mekaar tijdens een B-cue / borrel op de golfclub) weten of konden weten: “Uit onderzoeken en enquêtes onder Amerikaanse oncologen komt naar voren dat drie van de vier artsen (75%) elke vorm van chemotherapie zou weigeren vanwege de ondoeltreffendheid en de vernietigende effecten die deze behandeling heeft op het menselijke organisme. Dit zeggen de artsen en onderzoekers erover: ‘Het grootste deel van de kankerpatiënten in dit land overlijdt ten gevolge van chemotherapie, die tumoren in de borst, in het colon of in de longen niet wegneemt. Dit aspect is al ruim een decennium lang bekend en toch gebruiken artsen chemotherapie nog steeds ter bestrijding van deze tumoren’..” (http://www.curenaturalicancro.nl/artsen-zelf-geen-chemotherapie.html, http://www.niburu.nl/index.php?showarticle.php?articleID=16490). Het Duitse tijdschrift Der Spiegel gaf in 2004 in een groot wetenschappelijk artikel (‘Chemotherapie: Im Krebs-Gang’), gebaseerd op studie onderzoek vanaf 1977, aan dat chemokuren niets zouden toevoegen aan de overlevingstijd van kankerpatienten met solide tumoren. Bij borstkanker zou er zelfs iets meer sterfte zijn ondanks chemokuren. In 25 jaar zou chemo niets veranderd hebben aan de gemiddeldeoverlevenskans van een kankerpatient. De vroegere Directeur gynaecologie universiteitskliniek Hamburg-Eppendorf Klaus Thomson: “Het zou ons tot nadenken moeten zetten dat steeds meer artsen zeggen: voor mij niet zo’n therapie” (http://www.kanker-actueel.nl/index.asp?blz=on_re&nieuws=8200-paranormaal-paranormaal).

JOMANDA: “GEEN KANKER” ?
In het Kamphuis 2009-boek komt verder naar voren (blz. 16 ) dat toen Jomanda Sylvia Millecam in Mei 2000 behandelde Jomanda’s hand begon te trillen bij een bepaalde plek op het lichaam en dat Jomanda tot twee keer toe aan Sylvia Millecam vroeg wat dáár bij die bepaalde plek zat, omdat Sylvia Millecam antwoordde dat “die knobbel aan de andere kant” zat, aangezien in Haarlem het vermoeden van borstkanker bij de rechterborst was geconstateerd. Sylvia Millecam antwoordde dat op die plek siliconen zaten. Jomanda zei: “Die moeten eruit” omdat de siliconen de oorzaak zouden zijn, zoals ook de Officieren van Justitie over Jomanda concluderen op basis van het dossier en het boek van Alje Kamphuis. Wat ze niet erbij vermelden en concluderen is wat ook in het boek van Alje Kamphuis (twee keer: blz. 16 en blz. 187 ) duidelijk vermeld staat. Namelijk, medium Jomanda ‘zag geen kanker’ (NOVA 1/9 ), zoals het medium ook geen longontsteking (gevolgen) ziet, omdat Jomanda zich uitsprak over de linkerborst en dáár een oorzaak vaststelde van hetgeen zich bij de rechterborst zou bevinden: borstkanker (gevolg). Sylvia Millecam zou, dat Jomanda op dat moment geen kanker ‘zag’ (bij de linkerborst: oorzaak), hebben geinterpreteerd als dat zij geen kanker zou hebben (bij de rechterborst: gevolg). Men zou van mening kunnen zijn dat doordat de media (NOVA), de IGZ, het Gerechtshof en het Openbaar Ministerie ten overstane van het volk zó de nadruk hebben gelegd op onjuiste Jomanda-beeldvorming en -berichtgeving, Nederland wat betreft feiten uit de werkelijkheid op een zijspoor is gezet. Want —ongeacht en onafhankelijk of Jomanda al dan niet uitputtend voorlichting heeft gegeven aan Sylvia Millecam wat de eventuele beperkingen zouden zijn van Jomanda’s ‘zien’— Jomanda’s uitspraken werden in het tijdsverloop, o.a. wegens het acceleratie- en propaganda-effect van de media te beginnen bij NOVA 1/9, door velen niet-medisch- alsook medisch-geschoolde toehoorders geinterpreteerd als zijnde dat Jomanda zich bezig zou hebben gehouden met diagnostiek (van de rechterborst). Wat z’n oorzaak vond in eerste instantie bij Sylvia Millecam zelf, en dien ten gevolge haar partner, familie en direct betrokkenen.

Een feit van algemene bekendheid zou kunnen zijn dat familie en vrienden van een persoon door die persoon eerder als ‘autoriteit’ (referentie-, zingevingskader, klankbord) worden beschouwd dan onbekenden die niet uit de directe dagelijkse persoonlijke leefomgeving komen. Die persoon zou dan eerder geloof hechten aan de woorden en daden, en de adviezen opvolgen van familie en vrienden dan van onbekenden. Diverse personen zouden volgens de Officieren van Justitie hebben verklaard dat Jomanda zou hebben gezegd dat ‘het geen kanker’ zou zijn. Sylvia Millecam zou hebben gezegd dat Jomanda had opgemerkt dat ze geen kanker ‘zag’ (links) waaruit Sylvia Millecam opgetogen zou hebben begrepen dat ze geen kanker zou hebben (rechts). Onduidelijk is of al deze diverse personen uit de persoonlijke leefomgeving van Sylvia Millecam deze interpretatie van een eventueel twijfelende Sylvia Millecam over Jomanda(‘s boodschap) hebben tegengesproken. Of dat ze Sylvia Millecam hebben bevestigd en meegegaan zijn in haar interpretatie (links is rechts) wat Sylvia Millecam als doorslaggevend(er) zou kunnen hebben ervaren voor het juist zijn van haar interpretatie: geen kanker. Partner Nol Willemsen verklaarde bij de rechter-commissaris over een later tijdstip in de zorgverlening aan Sylvia Millecam: “dat Jomanda is meegegaan in het verhaal van een bacteriële infectie, althans zij heeft Sylvia niet erop gewezen dat deze aanname onjuist was”. Onbekend is of Nol Willemsen, haar familie en direct betrokkenen Sylvia Millecam erop gewezen hebben dat Sylvia Millecam’s aanname ‘links is rechts’ onjuist was.

JOMANDA: INFORMATIE OVER BEPERKINGEN VAN HET ‘ZIEN’
Het Openbaar Ministerie geloofde dat Jomanda’s standpunt, dat ze geen ziektes zou ‘zien’ maar enkel oorzaken, relevantie zou verliezen omdat Jomanda geen voorlichting zou geven over de eventuele beperkingen van dat ‘zien’. Voor vrouwen met cosmetische borstimplantaten is het bijna 3x zo waarschijnlijk dat ze zelfmoord plegen als andere vrouwen (2003: http://news.bbc.co.uk/1/hi/health/2826933.stm , http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?xml=/news/2003/03/07/wimpl07.xml, 2006: http://www.livescience.com/humanbiology/060919_implant_suicide.html, 2007: http://www.medicalnewstoday.com/articles/79182.php, http://www.sciencedaily.com/releases/2007/08/070831210302.htm), terwijl de meeste regulieren borstimplantaten als veilig ‘zien’. Bij borst-screening voor de detectie voor abnormaliteiten (borstkanker) verbergt een borstimplantaat zo’n 22-85% van het borstweefsel. Borstimplantaten zouden mammografieën verhinderen. De kans dat het screening-apparaat een tumor ‘ziet’ zou, volgens Marlou Boots van de Stichting Vrouwen Siliconenimplantaten SVS, door siliconen borstimplantaten verkleind worden. Er zouden per jaar maar liefst 6000 beginnende tumoren ‘niet gezien’ zouden worden, aldus de wetenschappelijke verwoording van de oprichter van het Landelijke Borstkanker Onderzoek. Er zijn gevallen bekend van artsen die kanker over het hoofd ‘zien’ en een cyste of een onschuldig bindweefselknobbeltje ‘zien’, waarbij de patienten erg blij zijn dat ze worden ingedeeld bij het groepje ‘zonder kanker’. terwijl achteraf blijkt dat ze ingedeeld hadden moeten worden in het groepje ‘met kanker’. Of artsen ‘zien’ kanker, waarbij de patienten dan erg teleurgesteld zijn dat ze worden ingedeeld in het groepje ‘met kanker’, terwijl het achteraf geen kanker blijkt te zijn, zoals in het geval van de vader van Sylvia Millecam en “A woman had a healthy breast removed after she was wrongly diagnosed with cancer. Two weeks after the operation it was discovered that her healthy tissue sample was muddled with somebody else’s cancerous one in a hospital laboratory. The surgeon who performed the procedure is said to be devastated. And Health Secretary Frank Dobson has said he will order an inquiry into the incident. Anita Froggatt told the BBC: ‘I can’t see any future. I just need them to rebuild my bust and get me some counselling. I need some help’…” (BBC, 23-03-1999 ). Duizenden medische fouten waarbij van alles en nog wat wordt ‘gezien’ maar leidt tot schade, dood en verderf bij patienten. Het standpunt dat reguliere geneeswijze wél ziektes zou ‘zien’ zou (achteraf) relevantie verliezen omdat regulieren (vooraf) geen voorlichting geven over de eventuele beperkingen van dat ‘zien’ ?

JOMANDA: “NIET SNIJDEN”
In het consult Jomanda/Sylvia Millecam in Mei 2000 zou medium Jomanda —naast de operatie om de siliconenimplantaten van Sylvia Millecam “eruit” te laten halen en “iets met een getal 12″— ook “iets” hebben doorgekregen vanuit de Goddelijke wereld in de zin van “niet snijden”. Deze laatste Jomanda ‘boodschap’ werd in de 2008/2009 strafzaak-Millecam als ten laste legging en kritisch-argument gebruikt door de Officieren van Justitie jegens Jomanda, waardoor dit pas actueel en publiekelijk bekend werd door het OM op de eerste dag (11 mei 2009 ) van het 2008/2009 Millecam-strafproces wat, via het ANP, een tsunami aan media-berichtgevingen teweeg bracht: “Jomanda raadde Sylvia Millecam operatie af” (o.a. BNR, Het Parool, NU.nl, De Stentor, Haarlemsdagblad, Hoofddorpse Courant, De Gelderlander, ZIJ-onine, Scherpenzeelsekrant, Eindhovens Dagblad, Nieuws.be, UPC, INC-nieuws, De Volkskrant, Dagblad Trouw, Brabants Dagblad). Partner Nol Willemsen en andere bekenden van Sylvia Millecam zouden in de 2008/2009 strafzaak-Millecam, volgens de Officieren van Justitie, hebben verklaard dat Jomanda Sylvia Millecam zou hebben afgeraden om zich te laten opereren: ‘niet snijden’. Een mededeling die niét wordt vermeld in het 2004 IGZ-rapport, terwijl Menso Westerouen van Meeteren beweert dat alles wat hij over de zaak-Millecam weet in het IGZ-rapport zou staan. De mededeling ‘niet snijden, een eventueel strafbaar feit volgens de Officieren van Justitie, was door Jomanda zélf al geopenbaard ten tijde van het éérste strafrechterlijke onderzoek (2004 – 2006 ) van/door het Openbaar Ministerie (waarna Jomanda werd vrijgesproken) in een interview met/aan KRO-journalist Alje Kamphuis op 13-09-2005, welke Kamphuis afgenomen had voor de 2006-versie van z’n biografie/boek over Sylvia Millecam, maar waarvan de letterlijke transcriptie enkel is weergeven in Kamphuis’ nieuwe geactualiseerde versie van het boek welke verscheen op 25 april 2009: ruim drie weken nadat Kamphuis zélf werd ondervraagd bij de rechtbank in relatie tot de Millecam-zaak.

“NIET SNIJDEN”: ONDUIDELIJK GODDELIJK JARGON ?
Onduidelijk is hoe het Goddelijke-jargon, de boodschap “niet snijden”, precies, concreet en praktisch te interpeteren. Gods wegen zijn ondoorgrondelijk ? Betekende de Goddelijke-mededeling via Jomanda “niet snijden” dat er op dat moment niet gesneden zou mogen worden of dat er nooit gesneden zou mogen worden ? In een resolutie van het Europees Parlement (Januari 2003 ) aangaande borstimplantaten wenste het Europees Parlement dat “méér bekendheid wordt gegeven aan alternatieve operatiemethoden voor het behoud van borsten d.m.v. eigen weefsel, en dat deze worden bevorderd”. Niet snijden met een mes maar wél opereren, openmaken van de borst, met een andere methode uit de plastische chirurgie: de laser ? Betekende “niet snijden” dat er bijvoorbeeld eerst een tweede-punctie zou dienen plaats te vinden als second-opinion: dus “niet snijden” maar “wél prikken” ? Waarna er later misschien wel gesneden zou mogen worden ? En bovendien waarin “niet snijden” ? Niet in de uiterlijke borst(en), het lichaam van Sylvia Millecam ? Niet in de linker-, de rechter- of beide borsten ? Of niet snijden in de in het lichaam geplaatste borstimplantaten gevuld met siliconen: uit angst voor (verdere) verspreiding van siliconen in het lichaam ? Post-operatieve complicaties ? In 1986 kreeg Helma de Wit borstprothesen. De plastisch chirurg sprak wél over eventuele kapselvorming maar de chirurg sprak onvolledig niét over dat het ook helemaal mis zou kunnen gaan waar Helma de Wit nooit rekening mee gehouden zou hebben. In Mei 1994 kreeg één van haar borsten een rare vorm en later voelde ze knobbeltjes. Het bleek geen kanker te zijn maar de borstprothesen werden, 10 jaar na plaatsing, in April 1996, verwijderd omdat ze beiden gescheurd waren: “Het bleek daar binnenin een grote puinhoop te zijn. Daar ben ik erg van geschrokken”, aldus Helma de Wit (Dagblad Trouw, 07-11-2006 ). Waarschuwde de Goddelijke wereld, via Jomanda, Sylvia Millecam voor een gecompliceerde operatie ?

SILICONE-GATE: STARRING SYLVIA MILLECAM
“MAAKT DE INSPECTIE ZICH DAN GÉÉN ZORGEN ?”

Speelde actrice Sylvia Millecam een dramatische-rol in proeftuin en horrorfilm ‘medische hulpmiddelen’ (bio-materialen zoals borstimplantaten) ? Een niet-vrijwillige, onvolledig en onjuist geinformeerde rol in het vuilnisvat van dump-markt Europa onder regie van de Inspectie voor Volksgezondheid en het Ministerie van VWS ? De hele zaak-Millecam heeft veel publiciteit moeten doormaken. De rechtbank Amsterdam stelde verder dat de uitspraak een afronding zou dienen te vormen “van een langdurige discussie die is ontstaan direct na het overlijden van Sylvia Millecam in augustus 2001, en die tot op heden heeft voortgeduurd”. Wat echter in de zaak-Millecam nog steeds in die langdurige discussie geen of verwaarloosbare publiciteit heeft gekregen zijn de gevaren rondom (niet betrouwbare) siliconen borstimplantaten zoals siliconen vergiftiging. Het grotere geheel / belang van silicone-gate: een nog véél langdurigere discussie dan de Millecam-zaak. De relatief kleine Millecam-zaak in de veel grotere context van silicone-gate ? Het IGZ-rapport (‘De zorgverlening aan S.M. – Een voorbeeldcasus’) in spiegelende-reflectie naar een groter maatschappelijk belang, een groter geheel namelijk ‘De zorgverlening aan duizenden en duizenden vrouwen met siliconen borstimplantaten – Een voorbeeldcasus’ ? Het IGZ-rapport: “Is de casus daarmee slechts een bizarre geschiedenis, een opeenstapeling van malpracticing en missers? Kan en mag hetgeen mevrouw Millecam overkomen is morgen en overmorgen bij een willekeurige burger opnieuw plaatsvinden ? Kan dit zomaar ?……Toch rijst ook de vraag of er vervolgens gewacht moet worden op de volgende gerucht-makende casus over slachtoffers van kwakzalverij waarop weer een repressieve reactie volgt nadat het kwaad alweer geschied is……In deze voorbeeldcasus boden eigenzinnige ‘handelaren in valse hoop’ vrijelijk hun inferieure koopwaar aan en er was niets wat hen daarbij belette; hoogstens kan er achteraf sanctionering plaatsvinden waarvan de uitkomst moet worden afgewacht..”. De zaak Sylvia Millecam bood een uitstekende kansrijke mogelijkheid om over siliconen borstimplantaten de onderste kritische steen boven te krijgen, meer openheid van zaken te geven en om het imago te verbeteren ten aanzien van het ‘serieus nemen’ (van de mensenrechten) van o.a. vrouwen met siliconen borstimplantaten. Terwijl prof. of Health Education Henrietta Faber eens zei: “The cancer was challenging. The implants almost killed me”, bleken en blijken de Nederlandse overheid —naast Herre Kingma’s IGZ, VTDK, Menso Westerouen van Meeteren (2x), Skepsis, het Gerechtshof, de Officieren van Justitie alsook de rechtbank— géén willens ten toon te spreiden om de ‘inhoudelijke’ aandacht en de prioritiet in de Millecam-zaak te leggen op siliconen borstimplantaten. Geen kritische engagement maar zwijgen / isolatie, wetens dat:

NEDERLANDSE OVERHEID SUBSIDIEERT BORSTIMPLANTATEN
Uit een debat in de Tweede Kamer (VWS-begroting, 23 400 XVI, nr. 80 29, 1 februari 1994 ) met de Hoofdinspectie Geneeskundige Volksgezondheid (G.H.A. Siemons, J. Verhoeff en dr. J. de Koning) en de Hoofdinspectie geneesmiddelen (drs. P.A. Loekemeijer en drs. P.H. Vree) kwam naar voren dat: er in Nederland geen adviesorgaan is dat oordeelt over de toelating op de markt van nieuwe medische hulpmiddelen (b.v. borstimplantaten). De Inspectie voor de Volksgezondheid houdt toezicht op de produktie van medische hulpmiddelen en op alles wat in Nederland rééds op de markt ís. De inspectie zou ook betrokken zijn bij incidenten met en klachten over medische hulpmiddelen waaraan een informatietaak zou zijn verbonden: hulpmiddelbewaking. In samenwerking met (de algemene standaarden van) de Europese Unie / Europese economische ruimte (‘notified body’ / EG-richtlijnen). Maar niet in samenwerking (harmonization) met de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA): de Amerikaanse Keuringsdienst van waren die goedkeuring moet verlenen voordat een produkt op de markt mag komen. Hierdoor zouden in Europa siliconen op de markt toegelaten kunnen worden terwijl dat door FDA in de US verboden zou kunnen zijn. Terwijl de Officieren van Justitie stelden dat de alternatieve genezers hun bijzondere zorgplicht niet zouden hebben nageleefd doordat ze Sylvia Millecam niet tijdig en gericht zouden hebben verwezen naar reguliere ‘evidence-based’ therapien: “More than 5,000 medical devices were approved by the FDA in 2006. Almost all (98%) were cleared through a ‘quick and easy’ process that usually does nót require clinical trials to prove that these medical devices are safe or effective. As a result, some of these devices are neither safe nor effective. Device companies don’t need to prove that their products are ‘safe and effective’ – they only need to prove that they are ‘substantially equivalent’ to a product that was on the market before 1976. This much less rigorous process is known as the 510(k) process. As a result, new products, using new materials, or a new mechanism, made by a different manufacturer, are being reviewed as if they were a mere tinkering improvement over previously sold products. In fact, it doesn’t even matter if the previously sold product was subsequently found to be unsafe or ineffective and is no longer for sale”, aldus de verklaring van Diana Zuckerman (president van ‘National Research Center for Women & Families’ http://www.center4research.org/who1.html) voor de ‘Subcommittee on Health House Subcommittee on Energy and Commerce’ (12-06-2007 ).

Of zoals in Nederland, kits voor zelf-diagnose, ‘doe-het-zelf-dozen’ voor diagnostiek (‘doktertje spelen’) aangeboden worden —ondanks een (politiek bekend) hoge mate van ónnauwkeurigheid met als gevolg dat gebruikers allerlei behandelingen ondergaan op basis van een ‘ondeugdelijke diagnose’— terwijl ze in de Verenigde Staten niet op de markt komen. In het 1994 Tweede Kamer-debat merkte hoofdinspectie geneesmiddelen heer drs. P.H. Vree o.a. op: “Misschien is Nederland een proefterrein voor medische hulpmiddelen geweest”. Experimenten met en op patienten zónder dat patienten daarvan op de hoogte zijn ? Wet Medisch-Wetenschappelijk Onderzoek met mensen (WMO) ? Documenten en gegevens voor de beoordeling van geneesmiddelen op hun werkzaamheid en veiligheid zijn in Nederland geheim, ómdat het in de Wet op de Geneesmiddelenvoorziening staat met een industrieel belang, terwijl die gegevens in de Verenigde Staten openbaar zijn. Het toelatingsbeleid tot de markt van medische hulpmiddelen, met géén goed uitgewerkt wettelijk kader in Nederland, zou ook niét primair het belang van de volksgezondheid dienen, maar zou in Europa behoren bij het directoraat-generaal Interne markt, dat handelsbarrières wil slechten: een industrieel-, economisch belang.

Men zou zich kunnen afvragen of men de patiëntenkaart van Sylvia Millecam bij plastisch chirurg J. van Tetering opgevraagd én onderzocht heeft b.v. via het Nederlands Forensisch Instituut ? Zoals de IGZ in het andere geval van de alternatieve arts Rene Broekhuyse heeft gedaan en waarbij de IGZ tot de conclusie kwam dat Broekhuyse de kaart zou hebben vervalst door de kaart ná het overlijden van Sylvia Millecam in te vullen ? Aangezien volgens Van Tetering, zoals verklaard bij de rechtbank in de 2008/2009 strafzaak-Millecam, Sylvia Millecam borstimplantaten van hem zou hebben gekregen in 1988, maar volgens Alje Kamphuis zou uit zijn research van het medisch dossier van Sylvia Millecam blijken dat ze deze borstvergrotende operatie op 5 augustus 1991 zou hebben gehad. Rond 1991 was Hedy d’Ancona (PVDA) minister van Volksgezondheid (WVC) en de staatssecretaris was H.J. Simons (PVDA). Ook drs. Nico C. Oudendijk, de huidige plaatsvervangend inspecteur-generaal van de Inspectie voor de Volksgezondheid, was onderdeel van het ministerie van WVC. Van 1994 tot 2002 (PVDA kabinet Wim Kok I en II) was prof. dr. E. Borst-Eilers (D’66 ) minister van Volksgezondheid (VWS) en de Vaste Commissie voor VWS stond onder voorzitterschap van Jeltje van Nieuwenhoven (PVDA). Terwijl de Inspectie voor de Volksgezondheid —onder sturing en verantwoordelijk van de Minister van Volksgezondheid en het parlement— toezicht op medische hulpmiddelen zou dienen te houden verklaarde de Hoofdinspectie zélf in het 1994 Tweede Kamer-debat doodleuk dat er in Nederland ten aanzien van medische hulpmiddelen bijna géén wet- en regelgeving bestond, waarop de Voorzitter van de Tweede Kamer bezorgd reageerde: “Nu moet de inspectie erop letten dat Nederland niet het vuilnisvat van Europa wordt” en “Maakt de inspectie zich dan géén zorgen over het enthousiasme van de producenten ?”. Voormalig gezondheidsjurist mw. dr. L.M.C. Faro reageerde op uitnodiging in het 1994 Tweede Kamer-debat: “Als het maar goed verkoopt”, “Het feit dat wij in Nederland wat dit betreft niet beschikken over een goed uitgewerkt wettelijk kader, zou ertoe kunnen leiden dat dat de waarheid is. Tot voor kort kon je bij wijzen van spreken in Nederland een heupprothese van hout op de markt brengen om daaraan goed te verdienen. De overheid zou je daarbij géén haarbreed in de weg hebben gelegd, als die prothese maar goed zou zijn gesteriliseerd”.

De Netherlands Foreign Investment Agency (NFIA), onderdeel van het Ministerie van Economische Zaken, faciliceert / assisteert buitenlandse bij directe investeringen, uitbreiding van hun activiteiten, in Nederland als bedrijfslocatie in Europa. Terwijl in de US een verbod (boycott) gold voor de vrije verkoop van siliconen borstimplantaten, en er in Nederland vanuit het publiek signalen waren die ook vroegen om een boycott, faciliteerde / assisteerde / degradeerde de Nederlandse overheid Nederland tot dump-markt voor siliconen borstimplantaten ? Stichting Vrouwen Siliconenimplantaten SVS, secretaris Marlou Boots: “Ja hoor, het gerucht klopt ! Onze ‘aardige zorgdragende’ overheid heeft de capaciteituitbreiding (van 80.000 naar 120.000 implantaten per jaar) van de grootste implantaat producent met een wereldmarktaandeel van 70%, inderdaad gesubsidieerd. De afdeling Foreign Investment Agency van het Ministerie van Economische Zaken in Den Haag heeft dat bedrijf zo ongeveer ‘aan het handje meegenomen’, aldus de zegsman van dat bedrijf. Onze Belastingcenten ! Subsidie van onze belastingcenten nota bene ! Terwijl het hoofdbedrijf in Amerika over 2001 een omzet had van 321 miljoen dollar en de vrouwen in de claim procedure afgescheept zijn met ‘n fooi van $ 750, – door datzelfde bedrijf. KAN het gekker? Wederom gaat de MAMMON boven de MENS ! Ach, dat gebeurde in het verleden eigenlijk ook al niet, denk maar aan de polyurathane gecoate prothese, de Trilucent soya prothese en nog 3 of 4 andere soorten die bijna geruisloos van de markt verdwenen. Hoeveel slachtoffers zullen die bij elkaar al gemaakt hebben hier in Nederland ?” (SVS”s kontaktblad, Maart 2003, Nr.l ).

HET OPENBAAR MINISTERIE: “BORSTIMPLANTATEN ONGEVAARLIJK” ?
Volgens de rechtbank in z’n uitspraak in de 2008/2009 strafzaak-Millecam zou het handelen van Jomanda de uitdrukkelijke ‘suggestie’ opgeleverd hebben dat er bij Sylvia Millecam sprake zou zijn van geen kanker waarmee Jomanda haar ‘zorgplicht’ zou hebben geschonden en er diende vervolgens bekeken te worden of er een relevant verband zou bestaan met schade, aldus de rechtbank. Het volkszorgverlenend-handelen van Herre Kingma’s IGZ, van VTDK, van Menso Westerouen van Meeteren (2x), van Skepsis, van het Gerechtshof, van de Officieren van Justitie alsook van de rechtbank zou de uitdrukkelijke ‘suggestie’ kunnen opleveren, aan niet één individu maar aan een volk, dat er sprake zou kunnen zijn van ongevaarlijke siliconen borstimplantaten (bij Sylvia Millecam). De IGZ vond het meest in het oogspringende in de casus Millecam het grote aantal hulpverleners betrokken bij Sylvia Millecam. Hoeveel hulpverleners zijn er betrokken in de casus-siliconen borstimplantaten, silicone-gate ? Werden en worden in de zaak-Millecam de risico’s van siliconen borstimplantaten genegeerd en dood gezwegen ? Uit de verklaringen van de Officieren van Justitie in de 2008/2009 strafzaak-Millecam zou kunnen blijken dat voor hen een bepaalde soort wetenschap, deskundigen en wetenschappers —die b.v. in het algemeen stellen dat er géén aantoonbare wetenschappelijke relatie zou bestaan tussen borstimplantaten en gezondheidsproblemen, en dat ze ‘veilig’ zouden zijn— autoriteiten zijn, aan wier woorden en daden de Officieren van Justitie geloof hechtten en wier adviezen zij opvolgden bij het uitdragen van hun juridische boodschap aan Nederland. Waardoor valse hoop zou kunnen worden gegeven, onvolledig informatie zou kunnen worden gegeven, waardoor de kans zou kunnen bestaan dat vrouwen met borstimplantaten zwaar lichamelijk letsel zou kunnen bekomen, te weten een verdere doorgroei of uitzaaiing van kanker-gezwellen, verergering van ziektebeelden, afname van de genezingskansen, en afname van de levensverwachtingen ? Aangezien er óók signalen uit de samenleving zijn (b.v. van dr. Douglas R. Shanklin) die een andere geloofsovertuiging aanhangen en welke wél een relatie ziet tussen borstimplantaten en gezondheidsproblemen en stelt dat ze ‘onveilig’ zijn. Terwijl de Officieren van Justitie enerzijds beweren waarde te hechten aan wetenschappelijk bewijs (over de werking en effectiviteit van alternatieve therapien wat niet zou zijn aangetoond, geen soelaas zou bieden), zijn anderzijds siliconen borstimplantaten nooit ‘evidence-based’ getest op mensen, is de veiligheid van siliconen borstimplantaten nooit door de fabrikanten wetenschappelijk aangetoond en hebben studies laten zien dat siliconen (borstimplantaten) kanker veroorzaakt bij dieren. Indien men zou beweren dat siliconen borstimplantaten ‘veilig’ zouden zijn dan liegt men of men is op zijn minst onwetenschappelijk bezig.

Bron: Info Jomanda

Lees ook:Jomanda hield Sylvia Millecam weg bij reguliere artsen!
Lees ook:JOMANDA: GENEZEND MEDIUM OF HEKS?
Lees ook:Oh oh Jomanda, zo hoopvol en toch verlies je
Lees ook:OM: Jomanda verantwoordelijk voor dood Millecam
Lees ook:EIS JAAR VOORWAARDELIJK TEGEN JOMANDA

1 Reacties // Reageer

One thought on “VRIJSPRAAK JOMANDA: DE BIJZONDERE ZORGPLICHT VAN ……. DEEL 5

  1. Anabolen

    goede informatie gedeeld .. Ik vond het onderwerp dat je hier heb uitgelegd bedankt voor het delen ..

      /   Reply  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>