Sylvia Veerman, Legaal Verminkt een schokkende waarschuwing!

Het volgende verhaal is een interview dat te lezen is in het Belgische Blad Cascade. Sylvia Veerman en Cascade gaven toestemming om dit in het blog neer te zetten. Het kan namelijk iedereen overkomen. Elke soort arts, fysio, tandarts, alternatieve arts kan een spuit ter hand nemen om de grootste troep in je te spuiten…….. het verhaal is schokkend en helaas echt gebeurd. Het heeft veel nadelen voor Sylvia, keer op keer moet ze onder het mes om dingen te laten herstellen. Echter met haar stichting Legaal Verminkt staat wel voor jullie allemaal klaar. Tijd om stil te staan bij het verhaal van Sylvia.

INLEIDING: Het lijkt niets meer, plastische chirurgie. Het is zelfs zo banaal geworden dat vrouwen die zonder dwingende medische redenen onder het mes willen gaan, steeds jonger worden. Maar dat het niet zonder risico is, dat het gevaarlijk kan zijn en dramatische gevolgen kan hebben, blijkt uit het verhaal van Sylvia Veerman (51), die voor het leven in het gezicht werd verminkt. “Laat niet in je lijf snijden, laat je niet met eender wat volspuiten als het niet écht nodig is”, pleit zij.


BROODTEKST: Plastische chirurgie heeft de jongste jaren in navolging van de States ook in Europa een enorme boom gekend, niet in het minst onder invloed van de media, waarin bepaalde ingrepen worden aangeprezen en minstens even enthousiast gebanaliseerd, waardoor al te veel mensen nu denken dat een plastische ingreep even banaal is als even passeren bij de kapper.

Is zo’n denkwijze op zich al niet zonder risico, nog veel gevaarlijker wordt het wanneer zo’n nieuwe, zich op de grens van het meidsche bewegende trend niet snel genoeg wettelijk wordt opgevolgd, zodat er een wat betreft bevoegdheden en regels al te grote grijze zone overblijft waarvan iedereen die snel geld wil meepikken, dankbaar gebruik maakt, ook al gebeurt dat op de rug van de patiënten en de medische veiligheid.

Begin deze eeuw, en eigenlijk geldt dat nog steeds, gingen veel vrouwen voor dergelijke ingrepen naar privéklinieken. Ook in Nederland, waar tot voor 2003 openbaar ziekenhuizen niet beschikten over een afdeling plastische chirurgie. Die privéklinieken zijn ware tempels van deze tijd: ze beloven schoonheid en eeuwige jeugd, ze lokken klanten met de illusie dat zij zelf kunnen bepalen hoe hun lichaam eruit zal zien, tot de omvang van borsten, billen en lippen toe.

Dat niet weinigen bedrogen uitkomen, dat zelfs behoorlijk wat van die ‘patiënten’ achteraf ofwel niet tevreden zijn, ofwel krijgen af te rekenen met complicaties, wordt in de media minder breeduit gesmeerd. Niet enkel omdat het tegen het ideale trendy beeld ingaat, ook omdat patiënten zich al te zeer schamen om openbaar te getuigen over hun problemenen.

Een van de uitzonderingen is de Nederlandse Sylvia Veerman, die met ‘Legaal verminkt – slachtoffer van de beauty-industrie’ een boek heeft geschreven over haar belevenissen. Het is niet enkel een felle aanklacht tegen diegenen uit de sector die het enkel te doen is om het snelle geld maar zich geen zier aantrekken van het menselijk leed dat ze eventueel aanrichten, het is tegelijk een pakkend document humain van een vrouw die in het diepste van haar wezen werd vernederd en voor het leven werd verminkt, maar toch nog de moed vond om terug te vechten en zelfs een inspiratie te zijn voor lotgenoten.

“Als mijn strijd mij iéts heeft geleerd, dan wel dat ik heus niet het enige slachtoffer ben van deze medische maffia”, zegt Sylvia Veerman. “Maar ook dat er gelukkig heel wat chirurgen zijn die deze praktijken al even fel veroordelen en zich dikwijls belangenloos inzetten om te redden wat nog te redden valt.”

Sylvia Veerman zelf had al twintig jaar last van aangezichtspijnen toen ze een programma zag over de spierontspanner botox, een produkt dat wordt gebruikt bij het – tijdelijk – wegwerken van rimpels. Sylvia hoopte dat dit voor haar een oplossing zou kunnen zijn. Haar probleem werd veroorzaakt door een spanning in het voorhoofd, wat haar een constante hoofdpijn opleverde. En een genante, nooit verdwijnende frons, waardoor mensen dachten dat zij voortdurend boos of chagrijnig liep.

Voor de behandeling wendde zij zich tot een privéziekenhuis en het inspuiten van de botox in haar voorhoofd had het gewenste resultaat. Haar voorhoofd voelde niet meer strak en gespannen aan, de hoofdpijn verdween en ook al wist Sylvia dat deze resultaten niet permanent zouden zijn, het gaf haar leven wel een nieuwe drive.

Wanneer na een vijftal maanden de weldoende effecten van de botox wegebden, aarzelde Sylvia niet en bood ze zich aan voor een tweede behandeling. De man die haar behandelde, trachtte haar warm te maken voor een behandeling met een filler – letterlijk: vuller -, een produkt dat wordt ingespoten en permanent met rimpels af zou rekenen. En risico’s van zo’n behandeling met het produkt Dermalive? “Nihil”, werd haar verzekerd. “Het produkt is bijzonder goed en veilig.” En de prijs?

Omdat Sylvia volgens de behandelaar drie beurten nodig zou hebben, zou haar dat ongeveer 1700 euro kosten. Niet goedkoop, maar Sylvia werd verleid door het vooruitzicht levenslang verlost te zijn van haar aangezichtspijnen. En om het geheel mooi af te werken, zou de behandelaar ook filler spuiten in Sylvia’s wangen, kwestie van haar een jong, mooi en stralend gezicht te geven. Sylvia kon niet weerstaan, geeft zij toe. Het is het begin van een hallucinante lijdensweg die, en dat is hartbrekend, wellicht nooit een einde zal kennen.

“Het ergste vind ik dat die behandelaar zich goed bewust was van de risico’s die hij met mij nam maar daar kennelijk niet om gaf”, zegt Sylvia. “Hij heeft mijn leven verwoest. Ik heb doorlopend zorgen en nieuwe operaties nodig, wat mij een hoop geld kost. Nu het ziekenhuis werd veroordeeld, zal men wel een deel moeten terugbetalen, maar dat zal nooit opwegen tegen wat ik zelf moet ophoesten. En in de toekomst nog zal moeten ophoesten. En ik betaal ook menselijk heel zwaar. Die man heeft mij in mijn diepste wezen gekwetst, mij behandeld zoals je nog geen beest zou behandelen, en dat accepteren en verwerken is geen makkelijke opdracht. En het is een dagelijks gevecht. In die kliniek hebben zij mij gekraakt in mijn intimiteit, hebben zij mijn eigenwaarde afgenomen. Maar toch heb ik teruggeknokt.”

VRAAG: Wat waren dan de gevolgen van die verkeerde behandeling?

ANTWOORD: Sylvia Veerman: Kort na de eerste behandeling met die filler verscheen op mijn voorhoofd al een enorme bult. Die werd al maar erger. Het leek de behandelaar geen reden tot ongerustheid of om zich vragen te stellen. Hij zette de behandeling gewoon verder en bleef dat produkt maar inspuiten, niet enkel in mijn voorhoofd, ook in mijn wangen. Daardoor heeft hij mij – bewust – een overdosis van dat produkt gegeven. Ik ben er uiteindelijk in geslaagd de bijsluiter van dat produkt te pakken te krijgen. Daarop staat zwart op wit dat van dit produkt één injectie mag worden gegeven per behandeling en telkens met een interval van drie maanden. Ik heb op vier weken tijd zeven injecties gehad! Dat is geen ongelukkig accidentje meer, hé. Dat is een bewuste aanpak, een kwestie dus van snel geldverdienen, wat de gevolgen ook kunnen en mogen zijn. Uiteindelijk kreeg ik op mijn voorhoofd en in de wangen ontstekingen, niet enkel omdat ik teveel injecties had gekregen, ook omdat die te diep waren aangebracht. Het gevolg is dat ik in mijn voorhoofd geen bloedbanen en geen zenuwbanen meer heb en dat de toestand van mijn wangen een regelrechte ramp is. Het gaat puur om geld. Ik heb het ooit nagetrokken. Neem nu botox. Eén flesje waarmee tien mensen kunnen worden behandeld, kost 240 euro. Men lengt dat met water aan zodat men 30 mensen kan behandelen en vraagt gemakkelijk 100 euro per behandeling, wat nog goedkoop is. Reken maar uit wat de winst is.

VRAAG: Het was wellicht ook mentaal een enorme klap.

ANTWOORD: Kijk, als je ziek bent, komen de meeste vrienden wel eens op bezoek. Brengen ze zelfs een bloemetje mee. Maar als je om de haverklap moet worden geopereerd en in het ziekenhuis ligt, als je hele bestaan nog enkel kommer en kwel is en als je situatie dermate uitzichtloos is dat men er zich niet kan van afmaken met een “het komt wel goed”, dan blijven de meesten weg. Concreet betekent dit dat ik geen vrienden heb overgehouden. Gezien mijn toestand is het ook niet evident om er nog een sociaal leven op na te houden. Zeker in het begin schaamde ik mij dood voor mijn uiterlijk en de manier waarop ik was toegetakeld. Sindsdien heb ik min of meer geleerd met dat verminkte uiterlijk te leven maar enkel omdat ik wil getuigen over de nachtmerrie die ik moet doorstaan, over de verminkingen die ook lotgenoten hebben ondergaan omdat enkele medici – en ook heel wat niét-medici! – op basis van dikwijls misleidende uitleg zoveel mogelijk geld willen verdienen. Toen ik eerst werd behandeld, dacht ik zondermeer dat de man die mij behandelde, een arts was. Dat bleek achteraf niet eens het geval: die man was een fysiotherapeut en was helemaal niet bekwaam en bevoegd om dergelijke behandeling uit te voeren. En voor je denkt dat dit een uitzondering is: ook in België zijn er mensen die zonder de vereiste en broodnodige medische kennis en achtergrond mensen inspuiten met de meest uiteenlopende produkten, van botox tot de hele resem fillers. Maar ik weet dus onderhand dat het bij mij nooit meer goed komt. Dat dit voor het leven is: altijd weer opnieuw ontstekingen en infecties en de behandelingen die nodig zijn om daar mee af te rekenen. De produkten die in mijn wangen werden gespoten, ook in de zogezegde corrigerende nabehandeling, kunnen er niet meer uit verwijderd worden. Dat betekent concreet dat die produkten mijn zenuwen blijven aanvallen, dat ze zich in mijn vlees blijven vreten. Door die aantasting van mijn zenuwen is het soms zelfs moeilijk om te praten. En de behandeling is evenmin evident. Om die produkten onder controle te krijgen, moeten de artsen inventief zijn. Zo gebruikt men op mijn wangen een chemische tatoeage om de werking van die produkten gedurende een langere periode te onderdrukken. Toch gaat de aantasting verder gaat en blijft de huid afsterven. Op de duur krijg ik gaten in mijn gezicht. Mijn huid is niet meer dan een fijn laagje papier. Om mijn wangen en mijn gezicht nog enigszins te redden, wordt op de zoveel maanden mijn eigen buikvet in mijn wangen gespoten. Als men dat niet zou doen, zou mijn gezicht bij wijze van spreken uiteenvallen. En ik moet dikwijls ook beroep doen op pijnstillers, zelfs morfine. Ik heb geleerd om met pijn om te gaan, maar soms wordt het teveel. Als het warm is zoals nu, moet ik geregeld in een gekoelde ruimte gaan zitten om op adem te komen. Dan lijkt het wel alsof mijn hele lijf, met name mijn gezicht, in vuur en vlam staat. Laat staan dat ik nog eens een keertje in de zon zou kunnen komen. En ook dat is voor de rest van mijn leven.

VRAAG: Uit je verhaal blijkt dat je na die eerste tegenvallende behandeling nog bent teruggegaan en die behandelaar zelfs een ‘reparatie’ hebt laten doen. Hoe kan je nou zoveel vertrouwen hebben in iemand?

ANTWOORD: Omdat ons dat is ingepompt. Medici hebben gestudeerd om hun vak zo goed mogelijk onder de knieën te krijgen en hun hoogste ideaal is het weer gezondmaken van hun patiënten. Daartoe leggen ze zelfs een eed af! Wie zijn wij leken dan om vragen te stellen bij wat zij doen, bij hun diagnose en de manier die hen het meest geschikt lijkt om iets aan je probleem te doen? Die kliniek zag er heel voornaam en clean uit. Veel plakketjes tegen de muur van medische onderscheidingen en bijzondere opleidingen dat het personeel zou hebben gevolgd, van professionele verenigingen waarbij het ziekenhuis is aangesloten en die klinken als een bel maar wellicht gewoon lege dozen zijn. Je voelt je in een andere wereld, een wereld die jij als eenvoudige burger niet begrijpt en waarin je je moet overgeven aan het oordeel van de specialisten. Gaat het er in de reguliere ziekenhuizen trouwens anders aan toe? Maar bon, misschien ben ik naïef geweest. Maar met mij dan duizenden anderen, want ondertussen heb ik tal van reacties gekregen van vrouwen die net als ik zijn verminkt maar dat nooit durfden aan te klagen. Begrijp me echter niet verkeerd: ik wil geen hetze creëren tegen artsen, hé! Door mijn rechtszaak en mijn websitecampagne ben ik in contact gekomen met tal van mensen die ons willen helpen. Niet enkel met artsen en chirurgen die zich dikwijls belangenloos inzetten voor de slachtoffers die de beauty-industrie volop maakt, ook met advocaten die deze slachtoffers juridisch willen bijstaan, niet om er geld aan te vangen maar om die mensen wegwijs te maken in de dikwijls heel moeilijke wettelijke procedures rond klachten over medische blunders. En wat geldt voor Nederland, geldt ook bij jullie, weet je. Alleen is het taboe om erover te praten, de drempelvrees voor slachtoffers om ermee naar buiten te komen, in België zo mogelijk nog groter dan bij ons.

VRAAG: Ook de politiek moet iets doen, vind je.

ANTWOORD: Men moet de controles op privéziekenhuizen, zeker die gespecialiseerd in beauty en plastische chirurgie, strikter controleren, niet enkel op werking en hygiëne, ook op medische competentie. En er moet een wet komen die het verbiedt om jongeren onder de 25 jaar een cosmetische ingreep te laten ondergaan, behalve als het wegens strikt medische redenen echt nodig en na een gedegen strenge keuring door een college van medici. Ik ken een meisje van twintig dat al botox laat inspuiten terwijl er in heel haar gezichtje geen rimpel is te zien. Ze vindt zich daardoor ‘mooier’. Wie maakt haar dat wijs? De media, de persoon die haar ‘behandelt’ en ongetwijfeld zal proberen haar zolang mogelijk aan zich te binden. Want hoe cynisch ook, dàt is wat zij doen. Eerst behandelen ze je met botox, ondertussen trachten ze je warm te maken voor pakweg fillers en meestal treden dan zoveel complicaties op die ook weer moeten worden behandeld en de cliënt keer op keer veel geld kosten. Het is een patroon dat dikwijls terugkomt. Mensen gaan naar zo’n beautyziekenhuis voor een op zich kleine behandeling en enkele maanden later hebben ze al een hele reeks veel groete behandelingen of ingrepen achter de rug. Het is pure commerce en behoeftenkwekerij. Dergelijke behandelaars zien cliënten als niet meer dan iets wat ze kunnen uitzuigen en leegpersen. Het pijnlijke is dat zij dit letterlijk doen: door er op die manier geld te blijven uitslaan, vernietigen zij levens. Nog een voorbeeld? Onlangs nog contacteerde mij een meisje van 22 bij wie een facelift was uitgevoerd. Welk meisje van 22 heeft een facelift nodig? Zij had een vage huidstreep op de wang en een comsetisch arts had haar wijsgemaakt dat dit enkel met een facelift kon worden verholpen. Zo’n meisje gelooft dat. Buigt voor de professionele expertise en autoriteit van zo’n man. Net als ik en vele anderen hebben gedaan. Nu zit die meid met een gezicht dat ze nog amper kan bewegen, gaat ze door het leven zonder spontane gezichtsuitdrukking. De gruwel! En op die leeftijd! En let wel: de arts die daar verantwoordelijk voor is, heeft ook al twee doden op zijn palmares. Maar het is niet evident zo’n zaken te bewijzen, hé. Vandaar dat ik iedereen wil aanraden kritisch te zijn: ga enkel naar erkende ziekenhuizen, informeer je over de artsen, ga na welk protocol wordt gehanteerd als er iets misgaat, voorzie 48 uur bedenktijd en vraag de bijsluiters van alle produkten die zullen worden gebruikt. Ik heb pas ontdekt dat ik een overdosis heb gekregen, toen ik de bijsluiter had bemachtigd van die filler Dermalive. Let dus goed op, want zomaar een kliniek binnenwandelen, is Russische roulette spelen. En ik ben heus niet de enige die daar levenslange gevolgen aan heeft overgehouden.

VRAAG: Hoe reageerde die behandelaar achteraf?

ANTWOORD: Toen hij het finaal had verprutst, liet hij mij aan mijn lot over. Meer zelfs: hij beweerde dat ik niet goed bij mijn hoofd was, dat het mijn eigen schuld was. Ondertussen is voor de rechtbank gebleken dat dit allerminst het geval is. Gelukkig heb ik hulp gekregen van bekwame en betrokken medici, maar al teveel mensen in mijn situatie raken afgezonderd, vinden geen medici die de ruïnes die hun flaterende collega’s achterlaten, willen opruimen. Soms is dat ook niet meer mogelijk. Ondertussen, in augustus 2007, na een juridische strijd van drie jaar, heeft de kliniek toegegeven dat er onzorgvuldig werd gehandeld en dat zij aansprakelijk is voor de toegebrachte schade. Wat daarvoor zal worden betaald, moet nog worden bepaald. En hoe dan ook zal het slechts een druppel op de hete plaat zijn. Wat mij is overkomen, is niet meer terug te draaien.

VRAAG: Je wilt echter campagne blijven voeren.

ANTWOORD: Ik wil mensen bewust maken van de gevaren van plastische chirurgie en de beauty-industrie. En ik wil de media wijzen op de gevaren van het promoten van het schoonheidsideaal: alles moet jong en rimpelloos en mooi zijn. De onvolkomenheden op foto’s worden met fotoshop verwijderd, zodat modellen in bladen niet enkel bovenaards mooi zijn, maar ook de ideale maten hebben en een huid waar niet één plekje op zit. Veel meisjes en vrouwen tuinen daar in. Accepteer dus jezelf zoals je bent, wees gelukkig met de persoon die je elke ochtend in de spiegel zie en heb vooral oog voor innerlijke schoonheid, ook bij anderen. Het geld dat je aan ingrepen zou besteden, kan je beter gebruiken om écht van het leven en de wereld te genieten, niet om in je te laten snijden en hakken, niet om je vol te laten spuiten met allerlei gif. En wil je een beter figuur, doe er iets aan door gezonder te eten, door te bewegen, door ook mentaal actief te blijven. Weet je, als mensen zouden weten welke materialen zij kritiekloos in hun lichaam laten spuiten, zouden ze twee keer nadenken. Botox is een puur gif dat verlamt. En weet je waarvan Dermalight, het produkt waarmee mijn gezicht finaal werd vernield, is gemaakt? Van gemalen contactlenzen, het soort plastic dat men ook gebruikt in de keukenbouw. Maar ik wil inderdaad verder vechten. Al mijn geld en al mijn energie heb ik in mijn website gestoken en in initiatieven om slachtoffers te helpen en in contact te brengen met betrouwbare chirurgen en advocaten. En ik wil dat blijven doen. Het is, zeg maar, een missie geworden.

Tekst: Dominique Trachet

‘Legaal verminkt, slachtoffer van de beauty-industrie’, Sylvia Veerman-van Wagensveld, uitgeverij Van Ierland/distributie Agora. Winkelprijs: € 19,95 te bestellen via de site.

Meer info over het werk van Sylvia Veerman: Legaal Verminkt  van Stichting Slachtoffers Cosmetisch Artsen

Dominique Trachet
journalist Primo tv Gids
Tijdschrift Cascade

Lees ook:Oh oh Jomanda, zo hoopvol en toch verlies je
Lees ook:Vrijspraak voor Jomanda in zaak Sylvia Millecam
Lees ook:JOMANDA: GENEZEND MEDIUM OF HEKS?
Lees ook:EIS JAAR VOORWAARDELIJK TEGEN JOMANDA
Lees ook:Straf Jomanda opent ogen kankerpatiënt

8 Reacties // Reageer

8 thoughts on “Sylvia Veerman, Legaal Verminkt een schokkende waarschuwing!

  1. Roos

    Ikzelf ben tegen het snijden in een gezond lijf. Ik kan me voorstellen dat er situaties zijn die plastische chirurgie vereisen, maar zomaar, om er “mooier” uit te zien, nee nooit. Ik althans niet. Ben helaas uit noodzaak al vaak geopereerd, maar uit vrije keuze zou ik er dus absoluut niet voor kiezen.

      /   Reply  / 
    1. Karin

      @Roos, ik ook niet. Geen botox, geen liposuctie. Rimpels, hangmemmen en andere verouderingsverschijnselen zijn een eigenschap van het natuurlijk en eveneens ziet het er wijs uit (bij veel mensen is het ook zo: de wijsheid komt met de jaren (en de rimpels, maar er zijn er ook waarvan ik denk dat het precies andersom is; kijk maar naar het Binnenhof).
      Also, aan mijn lijf geen polonaise.

        /   Reply  / 
      1. Roos

        @Karin, ik vind het ook wel wat hebben, mensen die rimpeltjes hebben, een doorleefder lichaam zeg maar. Jij stelt het wel heel hard hoor, hangmemmen, hahaha, nouja zolang ik er niet over struikel… :)
        Oke, je hebt gelijk, wijsheid komt niet altijd met de jaren, helaas!

          /   Reply  / 
    2. Isabel Blanco Auteur

      @Roos, dan is de waarschuwing goed overgekomen. Sylvia doet ontzettend haar best om juist de mensen hiervoor te waarschuwen in bega niet mijn fout…..

        /   Reply  / 
      1. Roos

        @Isabel Blanco, die waarschuwing is heel duidelijk, ik hoop maar dat er heel veel, vooral jonge meisjes/vrouwen zijn die het ter harte nemen. Je bent mooi zoals je bent, enne jezelf voor een ander laten verfraaien? NOOIT doen!

          /   Reply  / 
  2. marianne notschaele

    Gruwelijk, al die botoxverminkingen, brrrr. Iedereen zou blij moeten zijn met een gezond lijf (als je al gelukkig bent om gezond te mogen zijn), leer leven met de lichaamsverpakking die je dit leven hebt. Ik heb ook weleens mijn dag niet en denk, mwwaaa… als ik mezelf in de spiegel zie. Dan wil ik ook wel minder van dit en meer van dat, maar ouder worden, daar horen rimpels etc bij. No botox voor mij.

      /   Reply  / 
    1. Isabel Blanco Auteur

      @marianne notschaele, tis een goede waarschuwing van Sylvia.

        /   Reply  / 
  3. Astrid

    iedereen bepaalt zelf wat hij aan zijn lichaam doet, maar met veel sporten kan je zelf veel voorkomen.

      /   Reply  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>