27 Reacties // Reageer

27 thoughts on “Fort Breendonk, een magisch plek

  1. Roos

    Ik wil niet naar overkomen maar normaal gesproken als ik beelden zie van een concentratiekamp bv dan krijg ik kippenvel en heb het dan echt koud, bij deze beelden voelde ik….niets….
    Zal misschien komen doordat ik niet paranormaal begaafd ben, maarja normaal gesproken voel ik dus wel het een en ander…..

      /   Reply  / 
    1. Isabel Blanco Auteur

      @Roos, of het is een truck kan ook he, of je moet het beleven……

        /   Reply  / 
      1. Roos

        @Isabel Blanco, bij beelden van Westerbork zie, dan hoef ik niet veel moeite te doen om me in te kunnen leven en voel krijg dan dus kippenvel, maar bij deze beelden, niets. Ik heb het net nog uitgetest, heb foto’s opgezocht van concentratiekampen en direct kippenvel. Zou dit inderdaad een truck zijn, of misschien nagemaakt, dat het niet de echte bedden etc. zijn, maar een reconstructie….

          /   Reply  / 
  2. karin

    Hou maar op, het zal mijn verbeelding wel zijn, maar bij de poort zie ik soldaten marcheren, in de slaapzaal zie ik iemand, die wordt gegeseld. Geselen gebeurde daar veel, er was een bewaker, die door de gevangenen een bijnaam had, het beest ofzo. Afschuwelijk regime.
    Verder kijk ik er niet naar.

      /   Reply  / 
    1. Roos

      @karin, dat heb ik gelukkig niet gezien!

        /   Reply  / 
    2. Isabel Blanco Auteur

      @karin, ok dan dank voor de bijval.

        /   Reply  / 
  3. karin

    Het is helaas geen verbeelding; ik heb net op wikipedia gekeken. Het kamp bestaat echt, een foto duidt erop dat die bedden er echt zo uitzien. Er waren twee wrede bewakers, waarvan de tweede de eerste overtrof. Zweepslagen kwamen dus voor (geselen). Nog meer gruwelijkheden staan er vermeldt, dus ik ben blij dat ik het afgekapt heb.

      /   Reply  / 
    1. Isabel Blanco Auteur

      @karin, mmmmm

        /   Reply  / 
    2. Roos

      @karin, ik denk dat ik misschien wel weet hoe het komt dat ik er niest bij voel, er zijn heel veel zaken gereconstrueerd, lees ik net op de Wikipediasite. Dus niet de echte bedden, niet de echte galg…..

        /   Reply  / 
      1. karin

        @Roos, dat zou kunnen, maar de sfeer voel ik dan toch wel. En net wat Ariadne zegt: ik werd al niet goed van die enkele beelden die ik zag, maar als ik op zo’n plek zou zijn, krijg ik het helemaal te kwaad. Zo mensonterend, zoveel pijn, dat zijn negatieve energieeen, die je er zelfs niet uitkrijgt als je de materiale vormen van dat leed reconstrueerd.

          /   Reply  / 
        1. Roos

          @karin, dat zal dan het verschil tussen jullie en mij zijn. Kan er verder geen verklaring voor geven, maar ben eigenlijk wel blij dat ik het niet voel….

            /   Reply  / 
        2. karin

          @Roos, niet echt hoor… er zijn veel momenten dat ik me kan afsluiten en dan pak ik veel minder op, hoewel ik dan toch ook wel geneigd ben dit soort dingen te vermijden. Nu opende ik het filmpje, vanwege nieuwsgierigheid, maar ik werd meteen overvallen door beelden, die sterker zijn dan mijn verbeelding, maar ik toch altijd verbeelding noem, tot ik dan nakijk wat er van klopt.
          Ik sta nu weer meer open, vooral voor leed, omdat een vriend van ons is heengegaan door een ongeval… nou, ongeval, er zijn aanwijzingen dat er iets meer is gebeurt, en ik heb beelden ervan gezien in het afscheidcontact met hem. Niet leuk, als dat zo is. Dan blijft dat door je hoofd spelen en ben je gevoeliger, ook voor andere gebeurtenissen. Ik denk dat jij net zo gevoelig bent, dat geef je zelf ook aan, als je andere dingen bekijkt.

            /   Reply  / 
        3. Roos

          @karin, ik kan me wel voorstellen dat je er nu dan meer open voor staat (wat een ontzettende rotsituatie trouwens…) maar wel fijn dat je je er ook voor af kan sluiten. Ik merk ook wel dat ik pijn of gevoel overneem van mensen. Isabel heeft me verteld dat ik dan bewust kan zeggen of denken “Dit gevoel is niet van mij” en dat helpt me. Maar bij bv een begrafenis ben ik echt kapot, voel me heel erg in de war en neem dan alle gevoelens van mensen over. Sterkte Karin…

            /   Reply  / 
  4. Ariadne

    Ik heb heel veel concentratiekampen bezocht in Europa, ook dit fort Breendonk. Ik kan je vertelloen dat de sfeer daar luguber en afstotend is, zoals in alle kampen. Je krijgt het er stikbenauwd en een gevoel dat vluchten niet mogelijk is. Het is een vergaarbak van vreselijke emoties en wanneer je ook maar enigszins gevoelig bent, dan word je hier in-en in verdrietig, wat uiteraard gezien de geschiedenis, logisch is.
    Kan je je voorstellen dat je hier een semenair volgt? Ik niet.

      /   Reply  / 
    1. Roos

      @Ariadne, nee dat lijkt me vreselijk!

        /   Reply  / 
    2. Isabel Blanco Auteur

      @Ariadne, nope…………

        /   Reply  / 
    3. karin

      @Ariadne, ik denk zelfs dat gevoelige mensen voor die sfeer moeten uitkijken. Onbewust kan er heel wat binnensijpelen.

        /   Reply  / 
      1. Isabel Blanco Auteur

        @karin, helemaal mee eens..

          /   Reply  / 
      2. Ariadne

        @karin, idd wanneer je je er niet van bewust bent dat dit soort dingen kan gebeuren dan kan je er bijna op wachten. Te meer omdat zoals mij is opgevallen, heel veel, zo niet de meeste van de concentratiekampen op sterke vortexen gebouwd zijn. Als je nadenkt over de nazi-achtergrond is dat natuurlijk niet verwonderlijk, want er zijn heel wat retuele offers gebracht en waar kan je dat beter doen.
        Een perfect voorbeeld hiervan is kamp Natzweiler-Struthof in de Elzas. Wie heeft daar nou ooit van gehoord? En toch is het een megagroot kamp dat nu uiteraard als museum dient, want vlak niet uit wat het met een mens doet dat daar komt.
        Het is een ongelofelijke plek. Qua schoonheid hou je je adem in. Gelegen tussen de bergen met een adembenemend uitzicht. Stel je eens voor wat dat met je doet, wanner je daar ge├»nterneerd zit. Iedere morgen wakker worden in die meer dan schitterde natuur en terwijl je hersens direct op gang komen en je doordrongen wordt van wat er met je gebeurt. Hoeveel mensen er weer naar de gaskamer aan de linkerkant gaan en hoeveel er weer naar de experimentenkamer gaan….wanneer ben jij aan de beurt.
        En dan zie je de rook uit de schoorsteen komen van het crematorium. Ja, ook daar! En dan moet je met je verzwakte lijf aan het werk. Berg op berg af. Ik had met mijn gezonde lijf al moeite om de berg 1x te doen zonder bagage.
        En alles gaat door je heen als je daar loopt. Ik kon er zoals altijd niet lang blijven en de tranen van emotie lopen dan over m’n wangen. Niet alleen mijn tranen, maar ook de hunne over zoveel onmenselijkheid.
        Maar laten we ook kamp Vught niet uitvlakken. Waarom zie je daar ook zoveel verschijningen? Omdat ook dat op een vortex staat. Het is al eeuwenlang een plek van marteling, doden en gevangenschap. De muur van de zwaarst bewaakte gevangenis van Nederland staat muur aan muur met die van het voormalige kamp. En ga je de deur uit dan loop je het bos in waar al van voor de middeleeuwen een galgenplek was en een nazi-executieplaats etc. Walchelijk allemaal en m’n hart breekt als ik daar loop om m’n honden uit te laten en ik zie al die slachtoffers met me meelopen…..

          /   Reply  / 
        1. Roos

          @Ariadne, kijk en als ik jouw stuk lees, dan krijg ik dus wel die kippenvel en heb ik het steenkoud…
          Reden voor mij om niet meer te wandelen in de bossen van Vught is dan ook dat ik me daar echt niet lekker voel en me opgejaagd voel…..

            /   Reply  / 
        2. Isabel Blanco Auteur

          @Ariadne, tsja, duidelijk verwoord lijkt me….

            /   Reply  / 
  5. carin

    Wat een ellende zulke kampen als dit veroorzaakt hebben ,dragen we tot op heden de littekens van.We kennen het in dit leven uit de boeken,films en verfilmingen.Gruwelijkheden.Ik heb mijn vorig leven herbeleefd in Auschwitz,dit voelt net zo akelig.Op vakantie wilde ik naar Dachau en het laatste moment wist ik het te laten,want beelden oproepen door de confrontatie aan te gaan,daarmee doe je jezelf iets onmenselijks aan.Hier spreken de gruwelijkheden al tot me,door alleen even naar het filmpje te kijken,dood en verderf net als in vele andere kampen.Folteren,martelen,mensen die de medemens manipuleren met smerig gezag.Meelopers in deze wereld,die aan die gruwelijkheden hebben deelgenomen,die ontzag hadden voor dat gezag van toen,de beterweters die de wereld *verbeterden* met geweld.Een oude geschiedenis, waar tot op de dag van heden door velen geen leer uit is gehaald.Wat u niet wil dat uzelf geschiedt,doe dat bij de ander ook niet.En dit zijn nu van die artikeltjes op paranormaal blog,die ik af en toe bewust eigenlijk liever oversla.Maar vandaag ben ik toch even de confrontatie aangegaan.

      /   Reply  / 
    1. Ariadne

      @carin, soms is het goed dat je de confrontatie aangaat. Ik kan me niet voorstellen dat je zo’n plek bezoekt uit een ander standpunt dan van catharse. Ik weet ook wel dat er genoeg op sensatiebeluste mensen zijn en zieke geesten die daar juist heengaan zonder respect voor de doden die daar gevallen zijn. Ik ben er heengegaan om in het reine te komen met het verleden. Een moeilijke droevige weg, maar ik heb het gedaan. En wat ik ermee bereikt heb is dat ik met frisse moed en loslaten van dat verleden de rest van m’n leven verder kan en niet meer zo obsessievelijk met die kampen bezig te zijn. Het heeft nu totaal geen plaats meer in m’n leven, dus het was absoluut de moeite waard. Soms moet je wel in het diepe duiken om hier verder te kunnen.

        /   Reply  / 
      1. Roos

        @Ariadne, je hebt overal mensen voor zeg ik altijd maar. Maar wel heel erg knap van je dat je die confrontatie bent aangegaan!

          /   Reply  / 
        1. Ariadne

          @Roos, soms heb je gewoon geen keus. Je moet wel, dus ik zie het niet als een verdienste. Kan het iedereen aanraden, oogkleppen af, badmuts op en waag de sprong in het diepe.

            /   Reply  / 
      2. carin

        @Ariadne, ik weet van mijn vorig leven alles,behalve *een klein detail* en dat is welke proefexperimentele dingen men mij tot de dood heeft aangedaan van 1 tot 2 jaar.Ik heb er zo ook vrede mee,maar mischien eens ooit,dat de behoefte aan de rest ook ontstaat.Het doet er niet tot in het kleinste detail toe momenteel.

          /   Reply  / 
        1. Ariadne

          @carin, dan is het toch prima. Je moet jezelf niet voor de leeuwen werpen als dat niet strikt noodzakelijk is. Je hoeft toch ook niet alles te weten? Als je de grote lijnen maar snapt.

            /   Reply  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>